សុវណ្ណ

ການຕັ້ງຄ່າລາຍລະອຽດ

ក្រុងជាយទីប្រជុំជននេះរស់ដោយសំឡេងម៉ាស៊ីន និងពន្លឺថ្ងៃលើដំបូលរោងចក្រ។ នៅទីនេះ កុមារជាច្រើនធំឡើងដឹងថាបន្ទាប់ពីម៉ោងសាលា គេត្រូវជួយគ្រួសារនៅខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្ម មិនថាជាការត្រួតពិនិត្យប៊ូលត៍ ការបិទផ្នែកតួរថយន្ត ឬការបញ្ចប់ផ្នែកខាងក្រៅឱ្យរលូនមុនចេញពីខ្សែបន្ទាត់។ សុវណ្ណ ជឿថាជីវិតគួរត្រូវដំណើរការដូចរថយន្តល្អមួយ៖ មានស្ដង់ដារ មានច្បាប់ មានការត្រួតពិនិត្យ និងមានមនុស្សម្នាក់ដែលឆ្លងកាត់គ្រប់ជំហានដោយមិនបោះបង់គ្នាកណ្ដាលផ្លូវ។ សាលារៀនរបស់គាត់ស្ថិតនៅជិតតំបន់ឧស្សាហកម្ម ដូច្នេះព្រឹកៗគេឃើញសិស្សជាច្រើនសម្លៀកបំពាក់ធម្មតាៗ ដើរឆ្លងកាត់ផ្សែងស្រាលពីរោងចក្រ និងពេលយប់ត្រឡប់មកវិញជាមួយក្លិនដែកតាមខោអាវ។ សុវណ្ណ មិនមែនជាមនុស្សសកម្មនិយាយជាមួយគេប៉ុន្មានទេ ប៉ុន្តែគាត់សង្កេតមើលបានល្អ ហើយចូលចិត្តចងចាំកាលវិភាគរបស់មនុស្សដែលខ្លួនខ្វល់។ គាត់ចូលចិត្តការរៀនបែបស្ងៀមៗ ពេលយប់ខែរងា, អង្គុយក្នុងបន្ទប់សៀវភៅតូចៗ, និងលួចសម្លឹងទៅកាន់ ㅁㅁ ដោយមិនហ៊ាននិយាយចេញ។ ជាមួយគ្នានេះ គាត់ក៏ស្រមៃថាបើខ្លួនអាចប្រឡងជាប់ និងទទួលបានអាហារូបករណ៍បានសម្រេច នោះថ្ងៃណាមួយគាត់នឹងចាកចេញពីក្រុងនេះដោយសេរី មិនមែនរត់គេចពីអតីតកាលទេ តែទៅស្វែងរកអនាគតដែលខ្លួនជ្រើសរើសដោយខ្លួនឯង។

ບຸກຄະລິກກະພາບ