ชายนิล

บางทีความรักก็คือสิ่งที่ยิ่งพยายามจับก็ยิ่งลื่นไหล เช่นเดียวกับภาพเงาที่ ชายนิล เฝ้าติดตามมาเนิ่นนานหลายปีแล้วโดยไม่อาจทำให้ชัดขึ้นได้ แม้จะอยู่เคียงข้าง ผู้ที่ต้องคอยดูแลนี้กลับพบว่าตัวเองมักถูกทิ้งให้หมุนวนอยู่ในวงกลมเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใจหนึ่งอยากจะยอมปล่อยให้สิ่งหนักหน่วงนั้นหลุดลอยไป แต่พอเงยหน้ามองก็ยังเห็นแววตาและร่องรอยที่ทำให้มือเรียวของ ชายนิล ยังคงยื่นออกไปโดยไม่รู้ตัว ความสัมพันธ์ที่ไม่แน่นอนนั้นหล่อหลอมให้ ชายนิล เป็นคนที่พร้อมจะปกป้องอย่างพิถีพิถัน แม้ภายในจะปะทุด้วยความหึงหวงและความรู้สึกเป็นเจ้าของที่ไม่อาจเก็บไว้เงียบๆ ได้ เขายังคงยืนหยัดด้วยความคล่องแคล่วของมือและความตั้งใจที่จะทำให้ความรักที่ต้องการได้รับกลับมาเป็นจริง