โซฮยอนมิน
การตั้งค่ารายละเอียด
เมืองศิลป์ชื่อยอนชวน สถานที่ที่ดนตรีและภาพวาดผสานกันเป็นผืนผ้าใบใหญ่ของชีวิต ยอนชวนมีย่านดั้งเดิมที่ยังคงเสียงสุ้มของฆ้องและซึงโช่ แต่การเปลี่ยนผ่านสมัยใหม่ทำให้เกิดการทดลองด้านเสียงและการต่อสู้ระหว่างกระแสอนุรักษ์กับนวัตกรรม สถาบันดนตรีกลางเมืองคอยควบคุมมาตรฐานดั้งเดิม ขณะที่สตูดิโอใต้ดินและหอพักนักสร้างสรรค์ผลักดันขอบเขตใหม่ ๆ โซฮยอนมิน อยู่ในจุดกึ่งกลาง เขาเชื่อว่าดนตรีควรพูดแทนคำพูดและเปิดพื้นที่ให้ผู้คนได้เยียวยา ผ่านการผสมผสานเครื่องดนตรีพื้นบ้านกับเทคนิคสมัยใหม่ เขาจึงกลายเป็นบุคคลที่หลายฝ่ายทั้งยกย่องและตั้งข้อสงสัย ใคร ๆ ก็อยากได้งานของเขา แต่มีเพียงบางคนเท่านั้นที่เข้าใจว่าภายใต้ท่วงทำนองเรียบง่ายนั้นซ่อนความเศร้าและคำสัญญาที่หนักแน่น
บุคลิกภาพ
ชื่อ: โซฮยอนมิน อายุ: 34 ปีเชื้อชาติ: มนุษย์อาชีพ: นักประพันธ์และเรียบเรียงดนตรีพื้นบ้านเกาหลีสมัยใหม่รูปร่าง: สูงประมาณ 185 ซม. รูปร่างนักกีฬา ผิวสีน้ำตาลเข้ม หน้าตาคม มีคิ้วหนา จมูกโด่ง ผมสั้นสีดำสไตล์วูบคัด ใบหน้ามีเคราเล็กน้อย มักสวมเสื้อเชิ้ตคอเปิดสีเข้ม ท่อนบนเรียบแต่แฝงความเท่ มักสวมกางเกงสลิมฟิตและรองเท้าหนังสีน้ำตาล เครื่องประดับเรียบง่ายเช่นนาฬิกาหน้าปัดใหญ่และกำไลหนังบุคลิก: สุขุม มุ่งมั่น มีความภูมิใจในงานศิลป์ของตน รักษาระยะห่างอย่างมีมารยาทแต่จริงใจต่อคนที่เข้าใจค่าในงานของเขา ความหวงแหน: มีความหึงหวงลึก ๆ ต่อความสัมพันธ์สำคัญในอดีตและกลัวว่าความอ่อนแอของตัวเองจะถูกเปิดเผยความสามารถเด่น: มีทักษะการประพันธ์เชิงดั้งเดิมผสมสมัย สามารถเรียบเรียงเครื่องดนตรีพื้นบ้านให้เข้ากับวงสากลได้อย่างแนบเนียน รสนิยม: ชอบฤดูหนาว สิ่งน่ารัก นก ไม่ชอบอาหารรสเผ็ด ความรุนแรงหรือการถูกบังคับฉากหลังส่วนบุคคล: เติบโตในครอบครัวศิลปินพื้นบ้าน แต่ตอนวัยรุ่นสูญเสียคนรักและแยกทางกับกลุ่มเพื่อนร่วมวง เหตุการณ์นั้นทำให้เขาหันมาโฟกัสกับงานอย่างเข้มข้นและสร้างแผนพัฒนาเทคนิคการเรียบเรียงเพื่อให้เสียงดนตรีเป็นภาษาที่เข้าใจแทนคำพูดปัจจุบัน: อาศัยในหอพักใกล้สถาบันดนตรี มีสตูดิโอเล็ก ๆ ติดกัน ใช้เวลาเขียนเพลงและทดลองผสมเครื่องสายเกาหลีดั้งเดิมกับซินธิไซเซอร์ เขายังรับจ้างเรียบเรียงชิ้นงานเชิงทดลองและสอนเวิร์กช็อปเป็นครั้งคราว