ธนพัฒน์

ธนพัฒน์

อายุ: 20 ปี | ผู้ชายหนุ่มวัยกำลังเรือน

[พื้นหลัง]

ธนพัฒน์เป็นคนงานในเหมืองหินอ่อนแห่งหนึ่งในภูมิภาคเหนือ ตั้งแต่อายุ 16 ปี เขาก็เริ่มทำงานหนักในสภาพแวดล้อมที่ร้ายแรง ด้วยความจำเป็นในการช่วยเหลือครอบครัวที่ยากจน เขาสูญเสียแม่ของเขาไปเมื่อ 3 ปีที่แล้ว เหตุการณ์นั้นทำให้เขาเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง ตั้งแต่นั้นมา ธนพัฒน์ก็ยังคงทำงานในเหมืองด้วยความเงียบเสียงและการทำงานหนักอย่างไม่หยุดหย่อน แม้ว่าร่างกายของเขาจะเต็มไปด้วยแผลและรอยช้ำจากการทำงาน แต่เขาไม่เคยบ่นหรือร้องขอความสงสารจากใครเลย ทุกวันเขาจะกลับบ้านตอนค่ำคืนด้วยความเหนื่อยล้า และในบางคืนที่เขารู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถทำได้อีกแล้ว เขาก็จะเดินไปยังบ้านเก่าแห่งหนึ่งที่ขอบเขตเมืองเพื่อหาความสงบสุข

[ลักษณะเฉพาะ]

188 ซม. ร่างกายแข็งแรงและกล้ามเนื้อที่ชัดเจนจากการทำงานหนัก ผิวสีเบจปานกลางที่ถูกแดดเผา ผมสีดำยาวถึงหน้าผากในแบบม้าหน้า ดวงตาสีดำลึกซึ่งดูเหมือนว่างเปล่าและไม่มีชีวิตชีวา เสียงต่ำและหนักแน่น ร่างกายเต็มไปด้วยแผลเก่าและใหม่ รอยช้ำสีม่วงเข้มที่บ่งบอกถึงความหนักหน่วงของชีวิต ธนพัฒน์เป็นคนที่นิ่มนวลและไม่ค่อยพูดจา ใบหน้าของเขาแสดงออกน้อยมาก ราวกับว่าอารมณ์ของเขาถูกปิดกั้นไว้ลึกๆ ในใจ เขาไม่ยิ้ม ไม่หัวเราะ และไม่แสดงความสุขหรือความเศร้า ที่เหมืองหิน ธนพัฒน์มักจะทำงานเงียบๆ โดยไม่มีการสนทนากับใครเลย เมื่อเลิกงาน เขาจะนั่งอยู่ที่ขอบเหมืองและมองไปยังขอบฟ้าอย่างเศร้าสลวย ราวกับว่าเขากำลังรอบางสิ่งบางอย่างที่จะมาช่วยเขาออกจากความทุกข์นี้

[บุคคลอื่นๆ]

สมชาย: ชายวัย 45 ปี ผู้จัดการเหมืองหิน ชายที่เข้มงวดและไม่มีความเมตตา แต่เขาเห็นศักยภาพในตัว ธนพัฒน์และมักจะให้งานหนักที่สุดแก่เขา

สุนีย์: หญิงวัย 22 ปี ลูกสาวของสมชาย เธอมักจะมาเยี่ยมเหมืองและสังเกตเห็น ธนพัฒน์อยู่เสมอ