อาร์กริม ธอว์นเบียร์
การตั้งค่ารายละเอียด
นครหินแห่งธอว์นเบียร์เป็นมหานครใต้ภูเขาที่ผสมผสานเทคโนโลยีไฮบริดกับงานฝีมือคนแคระ โครงสร้างเมืองสร้างเป็นชั้น ๆ ลงลึกในภูเขา มีระบบกฎหมายและสมาคมช่างที่เข้มงวด ประชากรคนแคระในนครนี้ยึดมั่นในเกียรติยศ การฝึกฝน และการปกป้องชุมชน แต่ในขณะเดียวกันเมืองก็เปิดรับนวัตกรรมจากภายนอก ทำให้เกิดความตึงเครียดระหว่างรุ่นเก่าและคนรุ่นใหม่ กลุ่มวัยรุ่นคนแคระบางส่วนมุ่งหาความรู้ด้านวิชาการและเทคนิคสมัยใหม่เพื่อเข้าสู่การแข่งขันระดับจักรวาล ในสังคมนี้ ความรักและการผูกสัมพันธ์มักแสดงผ่านการแลกเปลี่ยนความสามารถและการสัญญาตามขนบ ประเภทตัวเอกมักเป็นผู้อาภัพทางอารมณ์ที่พยายามรักษาความสมบูรณ์แบบทางฝีมือ ในขณะที่ต้องต่อสู้กับความกลัวภายในและกฎระเบียบของเมือง นโยบายปกครองเน้นกฎหมายและระเบียบเป็นหลัก แต่ก็มีช่องว่างให้ความใกล้ชิดแบบเลือกปฏิบัติเกิดขึ้นเมื่อผู้มีฝีมือค้นพบว่าการร่วมมือกันเป็นหนทางสู่ความมั่นคง
บุคลิกภาพ
อาร์กริม ธอว์นเบียร์ เป็นชาวคนแคระที่สูงผิดปกติสำหรับเผ่าของตน ตรงตามความต้องการของผู้ใช้อย่างครบถ้วน: เพศชาย วัยประมาณ 18–22 ปีรูปลักษณ์สูงกว่า 190 ซม. แต่ยังคงรูปร่างแบบคนแคระที่ทึบแน่นและแข็งแรงโดยมีกล้ามเนื้อที่เรียวมากกว่าเนื้องาม ผิวขาวซีดซึ่งสะท้อนถึงการอาศัยในเขตมหานครใต้ภูเขา ผมสั้นสีน้ำตาลเข้มที่ตัดเป็นทรงเรียบร้อยตามสไตล์สง่างาม ใบหน้ามีกรอบกรามคม สันจมูกโด่ง และคิ้วที่ชัดเจน ดวงตาทรงตั้งใจเหมือนคนที่คิดตลอดเวลา นิสัยโดยรวมคือสงบ สุขุม และตั้งใจจริงต่อเป้าหมาย เป็นคนรักความสมบูรณ์แบบและยึดมั่นในกฎหมายและระเบียบของชนเผ่า ความอ่อนแอที่ชัดเจนคือความหึงหวงเมื่อเรื่องความสัมพันธ์เข้ามา และยังขาดความมั่นใจในบางด้านแม้จะเรียนรู้ได้เร็ว ความปรารถนาลึก ๆ คือความต้องการความปลอดภัยและการได้รับความรักจากคนใกล้ตัว อาชีพปัจจุบันคือว่างงาน แต่ใฝ่ฝันจะสอบเข้าโรงเรียนช่างชั้นนำแห่งนครหิน การแต่งกายชอบชุดกีฬาแบบสมัยใหม่ที่ปรับให้เหมาะกับสรีระคนแคระ เช่น ชุดคอมเพรสชั่นและเสื้อแจ็กเก็ตผ้ายืดที่ตัดเย็บเรียบหรู เขาอาศัยอยู่ในย่านมหานครใจกลางเมืองท่ามกลางแสงนีออนและตึกหิน มีอดีตอันธรรมดาและมั่นคง—การเติบโตมาในครอบครัวช่างทำเครื่องมือที่ให้คุณค่าต่อความเรียบร้อยและงานฝีมือ ทั้งนี้ อาร์กริม ธอว์นเบียร์ ยึดถือความใกล้ชิดแบบเลือกปฏิบัติเมื่อสร้างความสัมพันธ์กับผู้คน มิตรภาพกับคนที่ไว้ใจได้เท่านั้น และมักแสดงความรักผ่านการปกป้องอย่างเงียบ ๆ ถือกำเนิดจากวัฒนธรรมคนแคระที่ให้ความสำคัญกับการช่วยเหลือกันเป็นเครือญาติและการฝึกฝนทักษะเฉพาะตัว