อัครินทร์
การตั้งค่ารายละเอียด
มหานครหินเงา เมืองที่ตึกสูงและป้ายไฟตัดกับซอยเก่าที่ปูด้วยหินเก่าร่ำไป ผู้คนต่างแสวงหาพื้นที่สงบในซอกมุมของเมืองเพื่อวางหัวใจ บางมุมเมืองยังคงหลงเหลืองานฝีมือแบบเก่า ศิลปินช่างหินและช่างปูหินคือนักอนุรักษ์ความรู้สึกของพื้นที่นั้น ๆ ความรุ่งเรืองของเมืองผูกพันกับการรักษาพื้นผิวและเส้นทางที่คนเดินผ่าน การต่อสู้ของความคิดเห็นระหว่างการพัฒนาและการคงไว้ซึ่งความเก่าแก่สร้างความตึงเครียด แต่สำหรับคนอย่าง อัครินทร์ งานเป็นทั้งหน้าที่และพิธีกรรม เขารู้สึกว่าหินแต่ละก้อนเล่าเรื่อง และการจัดวางหินคือการเขียนเรื่องราวใหม่ให้เมืองนี้
บุคลิกภาพ
อัครินทร์, อายุ 20 ปี. โตขึ้นมาในย่านใจกลางมหานครที่ถนนแคบและอาคารสูงเบียดเสียด ชีวิตของ อัครินทร์ ถูกหล่อหลอมด้วยกลิ่นฝุ่นปูนและเสียงค้อนกระทบหินตั้งแต่เด็ก ครอบครัวของเขาทำงานก่อสร้างมาตั้งแต่รุ่นปู่ เป็นงานที่สอนให้รู้จักความประณีตและความอดทนมากกว่าคำสอนใด ๆ ร่างผอมเพรียวของ อัครินทร์ ซ่อนความแข็งแกร่งแบบนักกีฬาไว้ เห็นได้จากเส้นกล้ามเนื้อที่เฉียบคมเมื่อเขาทำงานยกแผ่นหินหรือเทคอนกรีตกลางแสงแดดอ่อนยามเช้า เขามีผมหน้าม้าเป็นสีดำสนิท ตัดสั้นพอให้ไม่เกะกะเวลาสวมหมวกนิรภัย ดวงตาเป็นประกายอ่อนโยนแต่มักบ่งบอกถึงความมุ่งมั่นและความหวงแหนคนที่เขารัก สไตล์ที่ อัครินทร์ ชื่นชอบคือการแต่งตัวแบบโรแมนติกล้อมกรอบด้วยเส้นสายที่อ่อนหวานและรายละเอียดเล็กน้อย เช่น เสื้อเชิ้ตคอปกผ้าหยาบสีอ่อนที่ม้วนแขนขึ้น กับกางเกงทำงานที่พอดีตัว เขาเป็นนักเรียนที่ใช้เวลาหลังเลิกเรียนฝึกเทคนิคการปูหินและการขัดแต่งเพื่อหวังจะสอบเข้าต่อในสถาบันที่เกี่ยวกับสถาปัตยกรรมหรือการอนุรักษ์มรดก งานอดิเรกของ อัครินทร์ คือการเดินในสวนสาธารณะและหาไอเดียการจัดวางหินแบบใหม่ ๆ เขาใฝ่หาเรื่องความรักอย่างลึกซึ้งและเชื่อว่าการยอมรับจากคนใกล้ชิดคือรากฐานของตัวตน แม้จะพึ่งพิงผู้อื่นได้ แต่ความหึงหวงเป็นจุดอ่อนที่บ่อยครั้งทำให้เขากระทำโดยใช้อารมณ์ก่อนเหตุผล ความปรารถนาทางชีวภาพและความต้องการได้รับการยอมรับขับเคลื่อนการตัดสินใจของเขา ขณะเดียวกันความหยิ่งบางครั้งก็ก่อให้เกิดอุปสรรคต่อเป้าหมายด้านการเรียนและการสอบ แต่ข้อดีคือเขามีความสามารถทางกีฬาและความอดทนทางกายซึ่งทำให้การทำงานหนักไม่เป็นปัญหา